Zonder kussen slaap ik niet lekker. Maar voor kindjes ligt het anders. Die slapen als ze heel klein zijn nog zonder kussen. Vanaf welke leeftijd het wel kan en mag lees je hier.

Het kussen.
We weten allemaal hoe belangrijk een goed hoofdkussen is voor de nachtrust en voor de nek bijvoorbeeld. Daarom moet je ook echt opletten dat je niet zomaar een kussen koopt. Je kunt van een slecht kussen echt goed last krijgen. Heb je dan nog een kleintje erbij die nog niet doorslaapt, dan kun je helemaal je lol op. Nachtrust is zo essentieel voor de algemene gezondheid, je kunt nu eenmaal niet zonder. Als je dus zoals ik aan halve nachten doet, dan moet de rest van de nacht gewoon perfect zijn wil ik functioneren de volgende dag.

Maar hoe zit dat met kinderen? Kinderen en kussens.

Kleine kinderen mogen dus absoluut niet met kussens slapen. Zij kunnen hier zelfs in stikken. Levensgevaarlijk dus. Buiten dat om, kan ook het nekje verkeerd groeien door een kussen. Het eerste jaar of zelfs 2 jaar kun je ze dus beter zonder kussen laten slapen. Mochten ze bijvoorbeeld verkouden zijn, dan nog is het beter om de matras iets omhoog te zetten, door een kussen onder het hoofdeinde van een matras te leggen, dan ze echt zelf een kussen te geven.

Er zijn voor de kleintjes die bijvoorbeeld niet meer plat kunnen slapen ook speciale kinderhoofdkussens te krijgen. Die zijn vaak een stuk platter, en dus veiliger. Als ze eenmaal wat ouder zijn kun je ook het beste beginnen met een wat plattere en kleinere kussen dan meteen een lekker groot fluffy kussen.

Let er vooral op dat als je toch een kussen gebruikt bij kinderen, dat er een goed luchtdoorlatende kussensloop om heen zit. Het liefst van katoen. Dit ademt beter, en ook voor het huidje is dat nog steeds beter. Een lekker harig knuffel kussen is misschien erg leuk om te zien, maar die kun je beter ter decoratie houden dan er echt op te slapen.

Slaapt jouw kindje al op een kussen? En wanneer heb je die gegeven?

Afgelopen week was de start van de herfst. Ik zag al verschillende blogs voorbij komen met het thema herfst.
En eerlijk is eerlijk, ook ik vind de herfst heerlijk. Natuurlijk heb ik genoten van de zomer, maar ik ben er nu ook wel klaar mee. Die laatste warme dagen waren fijn, maar iets minder warm was ook prima geweest.

Waarom ik de herfst leuk vind?

Ik kan weer warme sloffen aan. Ja, ik ben een sloffen mens. Meestal heb ik ook wel twee paar sloffen. Ik loop er thuis echt altijd op. En het liefste ook nog van die warme sokken erbij aan.

Ook fijn, met een joggingpak of huispak op de bank. En dan natuurlijk met een lekker dekentje.

Thuis kan ik het thema herfst weer in huis brengen. Kaarsjes, een tak met herfstsfeer, een schaal met eikels en kastanjes. Ik vind het gewoon sfeervol. Via Pinterest en verschillende blogs heb ik al leuke ideetjes opgedaan waar ik mee aan de slag wil.

In de herfst ben ik ook jarig. Oké, wel pas op het einde van de herfst, namelijk in november. Maar het hoort bij de herfst dus ja dat is een feestje voor mij.

Knutselen met de kinderen rondom dit thema. Op het werk en thuis. Lekker samen aan de tafel met buiten de herfst, lees wind, regen, fris weer. En dan iets leuks maken passend bij de herfst.

Wandelen in het bos. Het is gewoon mooi tijdens de herfst om te wandelen in het bos. De bomen, blaadjes, eikels, kastanjes, noem maar op. De kinderen vinden het ook leuk. Spulletjes verzamelen of met de laarsjes aan rennen door het bos.

In de avond een lekker kopje Autumm thee met een koekje of chcolaatje. Genieten!

En als laatste vind ik de herfst fijn, omdat ik weer heerlijke stampotten kan eten. Tijdens de zomermaanden vind ik dit gewoon niet lekker. Dan eet je juist vaker salades of bbq. Met de frissere dagen is een stamppot weer om van te smullen.

Wat vind jij van de herfst?

Vandaag is het dan eindelijk zover. De nationale mama bloggers dag. Maar wat is dat eigenlijk?
Er zijn meer dan 50 deelnemende mama bloggers. Elke blog stelt zichzelf kort voor en deelt een leuke win actie. Dit kan zijn voor kind(eren) en/of moeder. De deelnemende blogs worden aan elkaar gelinkt. Je hopt dus door naar de volgende blog waar ook weer een leuke win actie is te vinden.Dit leuke initiatief is bedacht door Yvonne van kidzblogger.nl
Op deze manier leer je ook weer nieuwe blogs kennen, dus twee vliegen in 1 klap, een win actie en nieuw leesmateriaal.

Welkom

Ten eerst welkom op mijn blog. Er zijn natuurlijk vaste lezers, maar er zullen ook nieuwe lezers zijn. Jullie komen waarschijnlijk aan gehopt via Kidsblozzy. Dankjewel hiervoor. Kidsblozzy is een moeder met een zoon en dochter. Ze blogt over over persoonlijke zaken, leuke diy’s maar ook over food en fashion.

Wie ben ik:

Ik ben een moeder van 2 jonge kinderen en werk in het speciaal basisonderwijs. Ik blog over een kijkje in mijn wereld…. in mijn wereld als moeder, juf, mijn creativiteit, leuke uitjes en natuurlijk nog veel meer. Een mamablog / familyblog.

Verder blog ik (bijna) wekelijks ook voor Onlybyme. Dit zijn creatieve blogs. Iets wat ik erg leuk vind om te doen.

Ik heb natuurlijk voor jullie een leuke prijs om te winnen. En deze prijs heb ik te danken aan Nicole. Zij is erg creatief. Neem zeker eens een kijkje op Nicollies Creaties.

Wat kun je winnen:

• • Twee leuke keukenschortjes. Ideaal voor te knutselen, maar ook leuk om gewoon mee te spelen of natuurlijk te helpen in de keuken. Een jongens en meisjes schort.

• • Een haarspelden setje. Twee super leuke haarbandjes. Een speldje van 5 cm en een collourclip

• • En als laatste…. een kleine verrassing voor mama, die doe ik er zelf nog bij

Wat moet je doen:

• • Laat hieronder in een reactie weten dat je mee doet

• • Wil je een extra win kans? Like dan de pagina van Nicollies Creaties (laat dit wel even weten in je reactie)

• • Ik maak de winnaar bekend op mijn eigen facebook pagina, je kan meedoen t/m zaterdag 24 september

Hop maar door….

Dan wil ik je natuurlijk nog even door laten hoppen. Want ook de blog van supermammies zal zich aan jullie voorstellen en een leuke win actie met jullie delen. Het is een blog van moeders, voor moeders.

Veel plezier met hoppen… hop hop hop 😉

Om maar meteen met de deur in huis te vallen, ik ben een snoepkont. Eigenlijk niet eens een extreme snoepkont. Overdag gaat het prima. Ontbijt, fruit tussendoortje, lunch, een koek/snoep tussendoortje en avondeten. Echt snaaien overdag doe ik niet. Maar dan breekt de avond aan.

Ja, je voelt het vast en zeker al aankomen… dan zegt mijn “mond” ik wil iets te kauwen hebben.De laatste weken zag ik via instagram en verschillende blogs allemaal weight watchers verhalen voorbij komen. Ook geregeld over het eten. Ik hoef niet zodanig af te vallen dat ik aan zoiets zou meedoen, maar door de foto’s over het eten ga je er wel over nadenken. Is mijn voeding goed?

Ik eet meestal gewoon brood en met avondeten aardappelen. Twee dingen die ik bij ww zelden zie. Maar dat maakt me eigenlijk ook niks uit. Voor mijn gevoel eten wij best oké.

Sporten

Ook sport ik 1 keer in de week. Soms 2 keer. Er is een tijdje geweest dat ik nog om de dag een flink stuk wandelde. Helaas, de laatste tijd is het er niet van gekomen. Daarom ben ik nu wel gestart met touwtje springen. Beetje voor de beweging en beetje voor mijn conditie. Elke dag 30 sec. langer. Waar ik uiteindelijk op uit zal komen qua tijd, dat weet ik nog niet.

Zwakte

Maar goed, waar het om draait, ik ben een zwak persoon als het gaat om afvallen. Ik hoef of wil gewoon 2,5kg afvallen. Puur voor mijn eigen gevoel. En dat lukt me nog niet eens! Meestal houd ik het een klein maandje vol en ben ik weer terug bij af. Dan komen de zakken chips, nootjes of ijsjes na het avondeten weer tevoorschijn.

Wil ik echt afvallen moet ik wellicht ook beter letter op mijn andere eten en de cola die ik graag in de avond drink. Ik beken nog een keer, ik drink te weinig water. Daar tegenover elke avond 1 of 2 glaasjes cola. Niet enorm veel, maar toch. En sausjes bij het eten vind ik ook heerlijk.

Knop om…

Mijn moeder zei afgelopen week tussen neus en lippen door dat ik vollere billen krijg. Ahhh… daar heb je het al. Nu moet de knop toch echt om. Die 2,5kg zal me gaan lukken. Ze zei er ook bij dat ik niet te dik ben, maar net, zoals zei zelf heeft flinkere bovenbenen en billen heb. Deels ons postuur deels het snoepen.

Ik heb daarom voorgenomen om toch weer wat beter te gaan opletten en proberen meer te gaan bewegen. Al is het maar dat er geen extra kilo’s meer bij komen.

Heb je nog goede eet tips voor mij of tips voor de bovenbenen en billen?  Dan hoor ik dat natuurlijk graag 😉

Ongeveer een jaar gelden schreef ik een blog over sporten. Dat ik ging starten met tennislessen. Ik was blij dat ik weer wat kon bewegen.

De tennislessen vorig jaar vond ik leuk. Helaas zat ik toen in een erg ervaren groepje. Dit vond ik minder prettig, omdat ik een beginneling was. Heerlijk was het wel, een uurtje per week buiten wat bewegen.

In de wintermaanden stond het even stil. Ik vond mijn tennisgroep te ver gevorderd in vergelijking met mij. Ik besloot dus te wachten tot het buiten seizoen weer zou starten. In deze wintermaanden heb ik dan weinig, uhm oké eerlijk zijn, geen sport beoefend of veel beweging gehad. Achter de kinderen aanrennen en 5 minuten heen en weer naar school lopen zal ik maar niet mee tellen.

De lente kwam eraan, bericht kwam voor de tennislessen. Via facebook eens rond gevraagd wie er zin had om samen met mij  een beginnersgroepje te starten. En dat is gelukt. Samen met 4 andere mama’s hebben we we een fijn en gezellig groepje. We spelen op het zelfde niveau en dat is prettig. Begin april, ja we hebben dus al 2 lessen gehad, ben ik weer gestart. En wederom ben ik een sportende mama. Wat geniet ik weer van de beweging buiten. Even tijd voor mezelf en meteen plezier maken. Sproten en bewegen geeft me meer energie.

Er moeten nog altijd 2-3 kilo vanaf. Maar dat is een ander verhaal. Ik ben een zwakkeling om het zo maar te noemen. Of weinig doorzettingsvermogen op het gebied van niet snoepen. Maar hier volgt later meer over….

Op dit moment ben ik blij dat ik weer bezig ben met tennissen. In ieder geval in de lente en zomer. Daarbij ook af en toe, buiten de lessen om, samen met de mama’s een balletje slaan. Ja, heerlijk om buiten te sporten!

Sport jij?

De laatste weken heb ik veel ideetjes om over te schrijven voor mijn blog. Mijn blog is breed, ik schrijf over mijn leven als moeder en juf. Over leuke diy projecten, uitjes, reviews, noem maar op. Maar soms ook gewoon over een onderwerp dat ik tegen kom of me aanspreekt. Ik heb wel eens gedacht onder welke categorie ik dan val. Via de nieuwe bloggerlijst.nl vind ik dat ik onder de family bloggers val. Daar passen de meeste onderwerpen bij.

Maar zoals ik al schreef, ik heb de laatste tijd veel inspiratie. Alleen heb ik voor mijn gevoel tijd te kort. Ik werk 3 dagen als juf, daarnaast de kinderen en het huishouden. Ik wil graag meer bloggen. Mijn ideetjes uitschrijven. Zeker nu ik merk dat er maandelijks lezers bij komen. Stiekem toch wel leuk. Dat mijn kleine blog begint te groeien.

Misschien een soort planner maken en zorgen dat ik de mijn blogs vooruit schrijf en in plan. Of een schriftje kopen waar ik al mijn ideetjes in opschrijf, zodat ik ze niet vergeet. Nu zit mijn hoofd soms vol, waardoor ik niet weet waar ik moet beginnen of juist daardoor weer dingen vergeet.

Ik schrijf nu gewoon wanneer ik zin en tijd heb, maar in de toekomst wil ik vaker gaan schrijven. Wie weet is dit wel na 30 juni. Dan heb ik immers meer tijd, omdat mijn werk als juf dan (tijdelijk) stopt. Dit vind ik zeker jammer, maar ik weet ook dat ik in bloggen dan mijn tijd kwijt kan. Natuurlijk hoop ik weer op werken in het onderwijs. Maar tot die tijd, ja dan is bloggen iets waar ik mee bezig wil zijn.

Daarnaast wil ik me ook meer gaan verdiepen in het bloggen. Meer in de zin van een eigen domein en bepaalde begrippen.

Ik blog in ieder geval met plezier en vind het ook ontzettend leuk om af en toe iets voor mamaliefde te mogen reviewen. Zo liggen er nog 2 leuke spellen te wachten. Dus daar wil ik ook nog graag mee aan de slag. Tevens kan ik ze ook weer gebruiken voor mijn eigen blog. En ja, zo wordt mijn blog telkens wel “gevuld” met leuke en verschillende onderwerpen.

Werk jij met een blogschriftje voor planning en ideetjes? Of hoe ga jij te werk?

Sinds een kleine maand is onze jongste 2 jaar geworden. Dat houdt dus in dat hij naar de peuterspeelzaal mag. Wij hebben hier ook voor gekozen. Hij gaat 2 ochtenden per week. 1x op mijn vrije dag en 1x op een dag dat oma oppast en ik aan het werk ben.

Wij vinden het belangrijk dat hij contact heeft met andere kinderen en dan zonder papa en mama in de buurt. Hij speelt wel met zijn grote zus, neefjes en met de kinderen van vrienden. Maar wij zijn dan eigenlijk altijd in de buurt.

Daarbij leert hij op de peuterspeelzaal ook nog andere dingen. Dingen op het didactische gebied. Thuis kun je dat natuurlijk ook leren, maar ik vind dat net weer wat anders. Natuurlijk tellen we samen, puzzelen we en doen we samen bouwen en spelen. Ook dat vind ik belangrijk om te doen als moeder. Maar op de peuterspeelzaal wordt dit weer op een andere manier aangeboden.

Maar nu is het dus zo dat de kleine man gestart is op de peuterspeelzaal. Best vreemd, want ik heb hierdoor iedere dinsdag ochtend van 8.45 tot 11.45 geen kinderen thuis.

Het huis is stil en leeg. Ik wil van alles doen, maar weet eigenlijk niet precies wat. Mijn hoofd is vol. Vol met dingen die moeten gebeuren en met dingen die ik gewoon leuk vindt om te doen. Want ja, nu is er geen kleine man thuis die om me heen rent, samen wil spelen en knuffelen. Het is dus even wennen voor mij. Ook voel ik nog een beetje spanning, zal het wel gaat goed op de peuterspeelzaal? Hij heeft namelijk nog verdriet als ik weg ga. Al begrijpt hij het wel al. Zo vertelt hij in de ochtend dat hij naar school gaat, mama weg en mama weer halen. Toch is een huilend kindje achter laten niet heel prettig. Nee, ik ben geen moeder die zelf tranen heeft en weet ook wel dat het uiteindelijk gaat goed komen. Maar een klein onderbuikgevoel is er op het moment wel.

Ik ga me voornemen dat ik in de ochtend start met wat klusjes die gewoon moeten. Zoals zuigen en de was strijken. Ook wat stof vegen in huis. Daarna mag ik de tijd voor mezelf nemen. Boekje lezen, social media bijwerken, bank hangen, freubelen of achter de naaimachine. Gewoon waar ik zin in heb. Stiekem is dat ook best eens lekker…. In 3 uur tijd kun je namelijk best veel doen, al lijkt het kort 😉

Wat doe jij als je alleen thuis bent?

Soms zijn er momenten waarop ik me afvraag of ik wel een leuke moeder ben? Dit zijn momenten waarop onze dochter roept: ‘Papa moet het doen, waar is papa, papa is leuker, papa haalt knakworstjes.”

Als moeder zijnde voelt dit niet altijd even fijn. Ik vraag me op zo’n moment af, wat doe ik verkeerd? Waarom ben ik niet leuk, waarom mag ik haar niet helpen? Ik speel spelletjes met haar, knuffel met haar, doe leuke dingen? Waarom is papa dan toch leuker?

Natuurlijk, ze is nog maar een kind van ruim 4 jaar en ja, als papa een keer een vrije dag heeft en mama werken is maakt papa wat lekkers tussen de middag. Ik ben immers 2 dagen per week thuis. Ik kan echt niet elke week knakworstjes warm maken of pannenkoeken bakken. Ik eet gewoon brood met ze en heel af en toe eens iets anders. Wanneer ik dit uitleg aan onze dochter lijkt ze dit ook wel te begrijpen. Ze geeft dan aan dat ze een bofkont is wanneer papa een vrije dag heeft.

Soms voel ik me best even verdrietig wanneer er een opmerking van dochterlief naar mij toe wordt gemaakt. Dat papa zo leuk is. Ik zou liegen wanneer ik zou zeggen dat het me niks doet.

Misschien heeft dit met een persoonlijke reden te maken.

Na de geboorte van ons 2^e kindje waren er privé omstandigheden. De kinderen hebben er gelukkig weinig van mee gekregen of in ieder geval geen schade aan overgehouden. Maar het geeft mij wel een reden dat ik me ‘ verdrietig / boos’  voel wanneer dochterlief zo naar papa toetrekt. In die periode dat er omstandigheden waren, was ik de gene die de zorg voor de kinderen deed. Die 100% voor ze klaar stond en liet zien hoe sterk ik als moeder ben.

Deze gevoelens moet ik ook proberen los te laten en niet koppelen aan kindertaal…. Maar het is en blijft lastig… vergeten en vergeven…. Ik merk gewoon dat het me wel wat doet, wat er gebeurt is.

Soms is het me even te veel en floept er een opmerking van mijn kant uit: “Ga maar lekker naar papa, mama is toch niet goed genoeg.” Hier heb ik al snel spijt van. Ik ben immers een volwassen vrouw en kinderen zijn nu eenmaal kinderen. Gelukkig maak ik deze opmerkingen zelden en als ik het zeg is het op een rustige, lachwekkende toon. Ik wilde dochterlief zeker geen ‘rot’ gevoel geven.

Dochterlief zal het zeker ook anders bedoelen. Zo komt ze geregeld naar me toe en zegt ze” jij bent mijn lieve schat” of “ love you mama”. Ook word ik overladen met knuffels en kusjes. En wanneer ze iets leuks vindt, koppelt ze dit naar me terug. Ja, ze is en blijft ook mijn prinsesje.

Het is niet zo dat ik ‘echt jaloers’ op M. ben. Nee, dat zeker niet. Hij is een lieve vader voor de kinderen. Hij verwent ze zeker! Maar ook hij heeft regels en is het niet alleen maar feest.

Ieder kind heeft een voorkeur voor papa of mama. En onze dochter komt ook geregeld naar mij toe. Het is echt niet alleen maar papa. Maar ik merk duidelijk dat ze zij een papa-kindje is. En soms, ja heel soms, steekt dat gewoon…. En of dat nu een ‘natuurlijk’ gevoel is of iets dat speelt door wat ik heb mee gemaakt… dat moet ik nog voor mezelf ontdekken…

Heeft jouw kind een voorkeur voor papa of mama? En hoe voel jij je daarbij?

Zoals jullie gelezen hebben is dit een persoonlijk blogje. Ik wil graag meer persoonlijke blogs gaan schrijven. Mijn gebeurtenis heb ik pas geleden op iemand anders zijn blog geschreven. Dat was anoniem, maar misschien leg je nu wel de link tussen mijn blogje hier en het anonieme verhaal. Wie weet plaats ik in de toekomst mijn verhaal ook nog wel op mijn eigen blog. Voor als nog vond ik het erg prettig mijn verhaal anoniem bij haar te plaatsen.