De mojito komt oorspronkelijk uit Cuba, meer specifiek uit Havana. Het is een van de bekendste op rum gebaseerde cocktails ter wereld, samengesteld uit rum, limoensap, rietsuiker, munt en spuitwater. Maar hoe die combinatie precies is ontstaan, is een verhaal met meerdere versies.
Waar komt de mojito vandaan? Cuba als bakermat
Cuba geldt al eeuwen als het hart van de rumcultuur, en de mojito is daar onlosmakelijk mee verbonden. De cocktail werd populair in de bars van Havana, waaronder de beroemde La Bodeguita del Medio, een bar die tot op de dag van vandaag staat aangeschreven als een van de oerplekken van de mojito. Toeristen uit de hele wereld bezoeken deze locatie nog altijd vanwege die reputatie.
De exacte ontstaansgeschiedenis is minder eenduidig dan de Cuba-connectie. Er zijn grofweg twee verhalen die de ronde doen. Het eerste verhaal gaat terug naar de zestiende eeuw, toen Engelse zeevaarder Francis Drake met zijn bemanning Cuba bezocht. Zijn mannen zouden een vroege versie van de drank hebben gedronken, gemaakt van lokale aguardiente (een ruwe ruminspiratie), limoensap, suikerriet en munt. Deze mix werd “El Draque” genoemd, naar Drake zelf.
Het tweede verhaal plaatst de oorsprong in de negentiende of vroege twintigste eeuw, wanneer suikerrietarbeiders op Cuba een verfrissend drankje maakten van rum, limoen, munt en suiker om de hitte te verdragen. Die versie sluit nauw aan bij de moderne mojito zoals we die nu kennen.
De naam: wat betekent “mojito”?
Over de herkomst van de naam bestaan verschillende theorieën. De meest gangbare verklaring is dat “mojito” is afgeleid van het Spaanse woord “mojo”, wat zoiets betekent als “een beetje magie” of verwijst naar een Cubaanse marinade op basis van citrus. Het verkleinwoord “mojito” betekent dan letterlijk “een klein beetje”. Een andere theorie koppelt de naam aan het Afrikaanse woord “mojo”, dat een soort toverformule aanduidt. Hoe het ook zij, de naam verwijst in geen enkel geval naar een specifiek persoon of merk.
Van Cuba naar de rest van de wereld
De mojito bleef lange tijd een lokale Cubaanse drank. Pas in de twintigste eeuw begon de cocktail zijn weg naar het buitenland te vinden, mede dankzij het toeristisch verkeer naar Cuba en de interesse in Latijns-Amerikaanse cultuur. Schrijver Ernest Hemingway, die jaren in Havana woonde, zou een fan zijn geweest van de mojito. Of hij er werkelijk voor heeft gezorgd dat de drank internationaal bekend werd, is niet met zekerheid te zeggen, maar zijn naam duikt in dit verhaal regelmatig op.
Vanaf de jaren negentig en begin jaren 2000 beleefde de mojito een echte opmars buiten Cuba. In Europa en Noord-Amerika verscheen hij op vrijwel elke cocktailkaart. De combinatie van zuurheid, friszoetheid en de koele munt bleek universeel aantrekkelijk, ongeacht het klimaat.
De basissamenstelling is al eeuwen hetzelfde
Wat opvalt aan de mojito, is hoe weinig de kern van het recept is veranderd. Rum, limoensap, rietsuiker, munt en iets bruisends: die vijf componenten zijn al terug te vinden in de vroegste beschrijvingen. De verhoudingen en het type rum verschillen per regio en per barman, maar de basis staat. Witte rum is de klassieke keuze; Cubaanse witte rum geeft de meest authentieke smaak.
De mojito stamt dus uit Cuba, waarschijnlijk met wortels die teruggaan tot de zestiende of zeventiende eeuw, en is via Havana de wereld ingerold. De exacte uitvinder is onbekend en zal dat waarschijnlijk ook blijven, maar dat doet niets af aan de status van deze cocktail als een van de meest iconische drankjes ter wereld.
Comments are closed.