Category

Algemeen

Category

 

Sinds een kleine maand is onze jongste 2 jaar geworden. Dat houdt dus in dat hij naar de peuterspeelzaal mag. Wij hebben hier ook voor gekozen. Hij gaat 2 ochtenden per week. 1x op mijn vrije dag en 1x op een dag dat oma oppast en ik aan het werk ben.

 

 

Wij vinden het belangrijk dat hij contact heeft met andere kinderen en dan zonder papa en mama in de buurt. Hij speelt wel met zijn grote zus, neefjes en met de kinderen van vrienden. Maar wij zijn dan eigenlijk altijd in de buurt.

 

Daarbij leert hij op de peuterspeelzaal ook nog andere dingen. Dingen op het didactische gebied. Thuis kun je dat natuurlijk ook leren, maar ik vind dat net weer wat anders. Natuurlijk tellen we samen, puzzelen we en doen we samen bouwen en spelen. Ook dat vind ik belangrijk om te doen als moeder. Maar op de peuterspeelzaal wordt dit weer op een andere manier aangeboden.

 

Maar nu is het dus zo dat de kleine man gestart is op de peuterspeelzaal. Best vreemd, want ik heb hierdoor iedere dinsdag ochtend van 8.45 tot 11.45 geen kinderen thuis.

 

Het huis is stil en leeg. Ik wil van alles doen, maar weet eigenlijk niet precies wat. Mijn hoofd is vol. Vol met dingen die moeten gebeuren en met dingen die ik gewoon leuk vindt om te doen. Want ja, nu is er geen kleine man thuis die om me heen rent, samen wil spelen en knuffelen. Het is dus even wennen voor mij. Ook voel ik nog een beetje spanning, zal het wel gaat goed op de peuterspeelzaal? Hij heeft namelijk nog verdriet als ik weg ga. Al begrijpt hij het wel al. Zo vertelt hij in de ochtend dat hij naar school gaat, mama weg en mama weer halen. Toch is een huilend kindje achter laten niet heel prettig. Nee, ik ben geen moeder die zelf tranen heeft en weet ook wel dat het uiteindelijk gaat goed komen. Maar een klein onderbuikgevoel is er op het moment wel.

 

Ik ga me voornemen dat ik in de ochtend start met wat klusjes die gewoon moeten. Zoals zuigen en de was strijken. Ook wat stof vegen in huis. Daarna mag ik de tijd voor mezelf nemen. Boekje lezen, social media bijwerken, bank hangen, freubelen of achter de naaimachine. Gewoon waar ik zin in heb. Stiekem is dat ook best eens lekker…. In 3 uur tijd kun je namelijk best veel doen, al lijkt het kort 😉

 

Wat doe jij als je alleen thuis bent?

 

 

 

Afgelopen maandag kwam A. uit school. Ze was heel trots, want ze had van een vriendinnetje de verteltas gekregen.

Ik had zelf geen idee wat het precies was. Ik dacht  dat de verteltas iets was voor de maandag kring  om over het weekend te vertellen. Zo hebben ze ook een boekenkring, waar een kindje over zijn/haar favoriete boek mag vertellen.

Eenmaal thuis bekeek ik de tas. Het was iets anders dan ik dacht, maar ontzettend leuk.

In de verteltas zat een boek; Rikki en Mia de kip. Ook zat er een map in over dit boek. Eerst een lijstje voor het uitlenen, daarna informatie. Wat houdt de verteltas in. Dan nog voorleestips voor ouders/verzorgers. Nog werkbladen die passen bij het boekje en een spelletje. Als laatste een evaluatie formulier voor de ouders/verzorgers.

Onze dame in huis vindt de tas in ieder geval leuk en ik, als moeder en juf ook. Op deze manier ben je niet alleen een boekje aan het lezen, maar ook bezig met de verwerking. Samen met je kind het boek bespreken.

We hebben het boekje nu 2 keer voorgelezen en al 2 werkblaadjes gemaakt. Ook het spelletje hebben we gespeeld. Op de planning staat nog het knutselwerkje dat erbij hoort en het laatste werkblad.

Maandag moet A. de tas weer mee naar school nemen. Ze mag dan kort aan de juf vertellen of ze het leuk vond en wat we ermee gedaan hebben. Daarna mag ze een nieuw kindje van groep 1 kiezen die vervolgens de tas mee naar huis mag nemen.

Waren jullie bekend met een verteltas? En wat vinden jullie ervan?

 

 

 


Ze zeggen dat de tijd soms voorbij vliegt, maar dat is gewoon ook zo. Twee jaar geleden, 11 januari om oo.24 mocht ik voor de 2e keer mama worden. Er werd een gezonde zoon geboren. Ik kan me nog alles goed herinneren. De dag ervoor in de ochtend op controle bij de gynaecoloog. Ik vond het veel te lang duren. Ik was op dat moment 39 weken zwanger.

Waarom ik  het zo lang vond duren?

Tijdens mijn 1e zwangerschap werd met 30w6d onze dochter via een keizersnede ter wereld gebracht. Hierover kon je al lezen bij meisje-eigenwijsje. Ik mocht en kon gewoon een 2e keer zwanger worden. Ze vertelden me er wel bij dat ik deze zwangerschap hoogstwaarschijnlijk ook eerder zou bevallen. Niet zo vroeg, maar ergens tussen de 34-36 weken verwachtte ze, gezien mijn vorige bevalling. Niet dat er een precieze oorzaak was gevonden, maar gezien de toestand van mijn lichaam.

Ik kreeg veel controles, medicatie en ik stopte met werken rond de 20 weken zwangerschap. Allemaal uit voorzorg. Om te voorkomen dat ons 2e kindje ook te vroeg geboren zou worden. Gelukkig gebeurde dit niet. Maar als je je instelt op een zwangerschap die korter duurt dan 40 weken, ja dan duurt wachten lang.

Tijdens die controle op vrijdagochtend had ik al 3 cm ontsluiting. Ik ging terug naar huis en daar kreeg ik vrijwel meteen weeën. `Een uurtje later stonden we weer in het ziekenhuis. We moesten op een gewone kamer even wachten, aangezien het bij de verloskamers druk was. Geen probleem, want ik hield het nog goed vol.

Eenmaal in de verloskamers, was de drukte voorbij en kreeg ik alle aandacht. De bevalling verliep goed, geen complicaties en om 00:24 werd onze kleine man geboren. Een aantal uur later, in de ochtend mochten we naar huis. Grote zus was ook blij en trots op haar broertje. Thuis moest ik natuurlijk nog herstellen, want er waren wel wat hechtingen aan te pas gekomen. Maar wat was het fijn om meteen thuis te komen. Een hele andere ervaring dan mijn 1e zwangerschap en bevalling.

En vandaag, wordt hij al 2! Hij heeft al veel geleerd en het is een kleine boef. Letterlijk ook klein, want hij is onder het gemiddelde. Maar dat is niet zo erg, hij ontwikkelt zich prima. Vanaf volgende week start hij ook op de peuterspeelzaal. Weer allemaal nieuwe mijlpalen.


We genieten dus gewoon iedere dag van de kleine man! Gefeliciteerd voor mijn kleine boef 😀

 


 

Over precies 5 weken wordt onze dame 5 jaar. Ze mag van ons dan haar eerste kinderfeestje geven. We zijn dus al aan het nadenken over wat we gaan doen. Vieren we een feestje thuis of vieren we het feestje buitenshuis?

 

Tot nu toe is ze zelf bij 2 feestjes uitgenodigd. Bij het eerste feestje bleven ze thuis, ze versierden een fotolijstje, speelden in de speeltuin naast het huis en aten frietjes. Bij het tweede feestje gingen ze naar een binnenspeeltuin en aten daar ook.

 

Zoals het er nu uitziet komen er 4 kindjes op haar feestjes. Voor een eerste feestje vind ik dit ook prima. Het hoeft niet meteen een dolle boel en een drukte te zijn. Met deze 4 kindjes speelt zo op school en zelfs na schooltijd.

 

Zelf vindt A. eigenlijk meerdere dingen leuk. Zo vindt een prinsessenfeestje leuk, maar de nieuwe binnenspeeltuin die we 2e kerstdag getest hebben vindt ze ook gezellig. Ze wisselt dus nog geregeld van gedachten over haar feestje.

 

Als ik denk aan mijn eigen kinderfeestjes, herinner ik me dat we in het begin thuis spelletjes speelden en toen ik wat ouder was gingen we kegelen bij ons op de hoek. Mijn ouders zorgden voor wat lekkers, kleine prijsjes en op het einde natuurlijk frietjes.

 

Voor onze dochter ben ik dus aan het brainstormen. Feestje thuis of feestje in de binnenspeeltuin. En geef je nog een snoepzakje mee naar huis op het einde?

 

Thuis zit ik te denken aan een prinsessenfeestje. Bijvoorbeeld samen cakejes versieren met roze en glitters en prinsessen kroontjes knutselen. Tussendoor nog wat spelletjes en afsluiten met frietjes. En dan natuurlijk aankleden met prinsessen slingers, bordjes, bekertjes en tafelkleed.

 

Of meerdere spelletjes spelen en op het einde een prijsje uitdelen voor de beste (natuurlijk krijgt iedereen iets, maar de beste mag bijvoorbeeld als eerste kiezen) Bij Action, Wibra zijn prijsjes genoeg te vinden. En ook weer afsluiten met frietjes.

 

Bij de binnenspeeltuin is ranja, frietjes met snack inbegrepen. Ook voor de jarige nog een cadeautje. Natuurlijk ook ideaal.

 

We zijn er dus nog niet over uit. Ik ga komende week eens via pinterest of google zoeken naar ideetjes. Want haar eerste feestje moet natuurlijk wel gezellig worden 🙂

 

Hebben jullie nog ideetjes voor een kinderfeestje?

 

 

In januari ben ik gestart met bloggen. Ik had geen vast doel voor ogen, maar gewoon delen waar ik zin in had. En dat heb ik het afgelopen jaar ook gedaan. Ik deelde knutselwerkjes die ik met mijn klas maakte, shoplogs, recepten, af en toe een persoonlijk blogje en updates over mijn day zero project.

Een blog met verschillende onderwerpen. Ook voor 2016 heb ik geen vast doel. Ik wil doorgaan zoals ik nu bezig ben. Ik vind het bloggen een leuke hobby. Naast het bloggen werk ik nog 3 dagen in het onderwijs en ben ik thuis bezig met mijn gezin en huishouden. Elke dag bloggen zal mij dan ook niet lukken op dit moment. Ik neem me telkens voor meer persoonlijke blogs te schrijven, maar heb mijn draai hierin nog niet gevonden. Die draai hoop ik wel te kunnen vinden. Wat wil ik precies met de buiten wereld gaan delen en wat niet. Zo wil ik ook graag een vast item op mijn blog plaatsen, iets dat wekelijks of maandelijks terug keert.

Mijn aantal views en unieke bezoekers per maand groeien elke maand een beetje. Verder vind ik het leuk dat er een aantal vaste lezers zijn.

Ook vond ik het leuk dat ik twee reviews voor mamaliefde heb mogen schrijven. Zo heb ik ook een paar reviews geschreven over gewonnen of gekregen artikelen. Ook dit vind ik leuk om te doen. Ik sta zelf niet ingeschreven bij persbureaus, ook geen idee hoe dit werkt, en mijn blog is ook nog niet zo groot dat ik word gevraagd voor dit soort artikelen. Het is geen doel van me, maar ik zou het wel leuk vinden. Daarom ga ik nu door met mijn eigen reviews.

Als laatste wil ik nog mijn blogs delen met jullie die goed en minder goed zijn gelezen.

Graag deel ik met jullie mijn top 5 van de meest gelezen blogs. In de top 5 stonden eigenlijk ook 2 win acties, maar die heb ik ertussenuit gehaald. Kijken jullie mee naar mijn top 5:

  1. Mamachallenge 2015 #7.Maak zelf speelgoed
  2. Haken / Punniken
  3. Ben ik wel een leuke mama?
  4. Shoplog Action
  5. Metamorfose dag ” Vriendin”

Ook heb een ik een top 3 gemaakt van de blogs die jullie het minst gelezen hebben:

  1. Day Zero Project #Update 4
  2. De nationale voorleesdagen
  3. Day Zero Project #Update 5

Hebben jullie ook een terugblik van je blog gegeven of misschien doelen voor jezelf gesteld voor 2016?


Vorige week was er hier in huis krentenbaard. Helaas had de kleine man het ook nog gekregen, maar inmiddels is de infectie weer verdwenen. Zo was ik vorige week ook in gesprek met mijn schoonzusje. In verband met besmetting had ik goed op de hygiëne gelet. En zo kwam de vraag van mijn schoonzusje of ik het speelgoed wel eens schoon maak? Via speelgoed kan er inderdaad ook besmetting plaats vinden.

Ik moest er even over nadenken. Maar nee, dat doe ik niet en daar ga ik ook niet aan beginnen was mijn eerste gedachte. Ik zie me al alles schoon maken, de duplo, playmobil, spelletjes. Wat een werk!

Een vriendin van mijn schoonzus doet het namelijk wel,  elke maand het speelgoed reinigen met Detal. Ik heb dat werkelijk nog nooit gedaan. Alleen wanneer de kinderen buiten gespeeld hebben met wat blokken of little people maak ik het even schoon. Maar het speelgoed dat hier in huis staat, nee dat doe ik dus niet.

Wordt speelgoed echt zo vies?

Speelgoed wordt natuurlijk vaak in de handen genomen. Door onze kinderen, mijn vriend en door mezelf. Maar ook door vriendinnetjes, neefjes of bezoek. Ik denk dat je op deze manier ook wel weerstand opbouwt. Zo is het mij altijd verteld. Jongeren kinderen stoppen het zelfs in hun mond. bacteriën zullen er zeker zijn op het speelgoed.

Als je er goed over nadenkt is het zeker hygiënischer om het speelgoed van tijd tot tijd even te soppen of schoon te maken met een doekje. Maar eerlijk is eerlijk, op mijn werk als juf, gebeurt dit ook niet. Alleen altijd op het einde van het schooljaar.

Ik ben een moeder die het speelgoed niet maandelijks schoonmaakt en door het gesprek met mijn schoonzusje, die het overigens ook niet doet, ook niet van plan was om dit als voornemen voor 2016 te nemen. In ieder geval niet maandelijks. Maar ik vind het wel een goed plan om dit bijvoorbeeld per kwartaal even te doen. Een soort van grote speelgoed schoonmaak!

Daarom wat tips om je speelgoed schoon te maken:

Knuffels: deze kun je heerlijk fris wassen in de wasmachine. Ik moet bekennen, dat ik dit al deed. Zeker wanneer de kinderen ziek zijn geweest, stop ik de knuffels, samen met het beddengoed, in de wasmachine.

Lego/duplo: ook lego kan prima mee in de wasmachine. Gooi alle legosteentjes en -poppetjes in een waszak of sloopzak en draai de knop op 40 graden. Gebruik een neutraal was product, geen wasverzachter.

Houten speelgoed: dit is was lastiger om schoon te maken. Maar wil je dit toch graag doen? Veeg het dan met een nat doekje even af.

Poppen en poppenkleertjes: poppen kun je beter niet in de wasmachine doen. Ik weet namelijk niet of ze dat wel overleven. Deze kun je net als jezelf of je kinderen goed wassen met een washandje (water en zeep.) De poppenkleertjes kunnen natuurlijk wel in de wasmachine.

Plastic keukenspulletjes: Deze kun je een schoonmaakbeurt geven door ze in de vaatwasser te stoppen. Zo gebeurt.

 

Maken jullie je speelgoed wel eens schoon? En op welke manier?

 

 

 

 

De maand november is voorbij. Nog maar 1 maand te gaan en dan vieren we al het einde van 2015. De laatste maand staat in het teken van de feesten; Sinterklaas, Kerstmis en Oud&Nieuw.

 

Maar eerst wil ik even terug blikken naar mijn korte doelen die ik voor mezelf in de maand november had gesteld.

 

    • De oven van binnen reinigen. Onze oven is weer schoon. Ik heb ovenreiniger gebruikt en daarna nog even goed met een sopje alles schoon gemaakt. De oven kan er dus weer even tegenaan.

 

    • De kleine keukenla opruimen. Ook dit heb ik gedaan. Alles eruit gehaald en gesorteerd. In de la paste 2 kleine bakjes. In  1 bakje liggen nu de pleisters en wat medicijnen. Voor noodgevallen ligt het onder, de rest van medicatie en verzorging boven in de badkamer. En er is een bakje met wat sleutels, batterijen en scharen. En heel veel spulletjes heb ik opgeruimd op de plek waar ze hoorde of weg gegooid.

 

    • Weer beter op het snoepen gaan letten. Hier schreef ik al een blogje over voordat de maand voorbij was. Ik ben keurig doorgegaan en vanmorgen nog even snel op de weegschaal gaan staan. Ik blijf in ieder geval keurig op gewicht. Ondanks al het lekkers van mijn verjaardag is er niks bij gekomen!

 

    • Na mijn verjaardag, ja dit is in november, echt al het rode vervangen hebben voor oudroze. Voor mijn verjaardag kreeg ik van mijn schoonzusje al een een nieuwe fleece deken voor op de bank. Ook kreeg ik in de kleur (oud) roze siersteentjes. Voor kerst krijg ik nieuwe kussen voor op de bank. Zelf maakte ik al een dienblad met roze accessoires. Ik ben nog bezig met dit doel maar het is bijna rond. Zodra alles klaar is ga ik een blogje over ‘onze nieuwe interieur schrijven’.

 

    • De la met kabels uitzoeken. Check, ook gelukt.

 

Mijn doelen voor november heb ik keurig afgewerkt. Voor december geen nieuwe doelen. Wel ga ik in december weer eens een update geven over mijn Day Zero Project. Want dan is alweer 2 maanden geleden.

 

En of ik voornemens voor het jaar 2016 ga maken of doelen voor dat jaar? Daar ben ik nog niet over uit. Ik maak elk jaar wel goede voornemens… of eigenlijk maak ik die ook gewoon door het jaar heen. Dus waarschijnlijk niks specifieks voor het nieuwe jaar.

 

 

 

 

 

Vandaag is het wereld prematuur dag. Een dag waarop ik terug denk aan de geboorte van onze eigen prematuur dochter en natuurlijk aan alle andere prematuur kindjes. Tijdens de ziekenhuis periode heb ik (veel) te vroeg geboren kindjes zien liggen op de neonatologie afdeling. Ook helaas een tweeling, waarvan beide kindjes uiteindelijk zijn overleden. Ik krijg er nog kippenvel van. Zeker als een dag als vandaag denk je daar aan…

 

Ik schreef mijn verhaal over de vroeggeboorte van onze dochter op de blog van Meisje-Eigenwijsje in de rubriek “ ik had geen roze wolk, omdat…” Daar kun je dus mijn verhaal lezen over de vroeggeboorte van onze dochter.

 

 

Maar hoe gaat het verder met een prematuur kindje? Of anders gezegd, hoe is het nu met onze dochter?

 

Onze dochter is geboren met ruim 30 weken en woog 1235gr en was 38cm. Ze heeft 2,5 week op de neonatologie afdeling van het AZM gebleven. Daarna werd ze overgebracht naar een ziekenhuis dichterbij waar ze nog 4 weken is verbleven.

 

Na 6,5 week hadden we ons meisje dan eindelijk thuis. Het was allemaal vreemd. Ze was nog steeds maar een kleine baby van nog geen 2500 gram. Maatje 50 was nog veel te groot, maar we hadden onze kleine meid thuis. Wat voelde dat fijn!

 

Gelukkig kregen we nog couveuse nazorg. In het ziekenhuis had ik al geleerd hoe we de kleine meid in badje moesten wassen en vasthouden, moesten verzorgen en dat soort zaken. Maar thuis kregen we even ‘opstart’ hulp.

 

Ook thuis liet A. zien dat ze een sterkte dame was. Wel bleven we onder controle van het ziekenhuis, kinderarts en de fysio therapeut.

 

Het eerste jaar waren er geregeld controles. Deze controles zagen er eigenlijk steeds goed uit. We hebben ook nog een grote controle in het AZM gehad en ook deze was goed.

 

De eerste prikjes heeft ze gekregen in het ziekenhuis en moesten we een nachtje voor blijven. Van de ene kant vervelend, je bent net 2 weken thuis met je meisje en dan moet je weer een nachtje in het ziekenhuis verblijven. Aan de andere kant ook een veilig gevoel. Doordat ze zo vroeg geboren was en qua gewicht nog steeds aan de lichte kant wisten ze niet hoe haar kleine lijfje zou gaan reageren. Maar ook dit verliep goed.

 

Ze kon wat later zitten dan het gemiddeld. Met 10 maanden zat ze echt stevig. Tijgeren daarentegen deed ze op een gemiddelde leeftijd. Kruipen deed ze ook pas rond de 11 maanden.

 

Lopen ging wel goed, ze liep met 16 maanden. Daarbij zeggen ze dat je de leeftijd van je kindje mag corrigeren tot ze een jaar of 2 zijn. Dit hebben wij niet altijd gedaan. Natuurlijk houd je in je achterhoofd dat ze eigenlijk ruim 2,5 maand jonger is, maar we zijn zoveel mogelijk van 9-2-2011 uit gegaan.

 

En ja, over 3 maanden wordt ze gewoon al 5 jaar!

 

Ondanks haar vroeggeboorte heeft ze geen achterstand of beperkingen eraan overgehouden. Ze heeft zich ontwikkeld zoals een gemiddeld kindje dat doet. De maandelijkse controles werden na haar 1e verjaardag ook gestopt omdat het er goed uit zag qua ontwikkeling. Toen ze 2 was heeft ze nog een laatste jaarcontrole gehad en daarna is echt alles afgesloten.

 

Wat een heerlijk gevoel was dat!

 

Ze is en blijft onze kleine dame. Met 4 jaar en 9 maanden is ze maar 1.00m groot en weegt 14 kilo. Een kleine prinses. Ze volgt keurig haar eigen lijn dus er is weinig aan de hand.

 

Mijn vriend en ik zijn zelf ook niet de grootse. Ik haal maar net de 1,60m en mijn vriend zal rond de 1.73cm zijn. Dus in principe past ze prima bij ons gezin 😉

 

Wereld Prematuur dag zal altijd een dag zijn waarop ik aan de gebeurtenissen rondom mijn zwangerschap en onze kleine meid blijf terug denken. Hoe wij van geluk mogen spreken dat alles goed is gekomen.

 

 

Via facebook, ouders van nu pagina, zag ik laatst een artikel. Ze hadden foto’s gemaakt van kinderen als prematuur geboren. Deze kinderen hielden een foto van zichzelf vast als prematuur. Ik vond het prachtig en kreeg er tranen van in mijn ogen.

 

Daarom maakte ik deze foto. Onze dochter heeft een fotoboekje vast met een foto waarop ze 1 dag oud is. Ze ligt in de couveuse met verschillende draadjes. Zelf kijkt ze geregeld in het boekje en vraagt ze of ik wil vertellen over haar geboorte.

 

Ik wil ooit of liever gezegd binnenkort nog een professionele foto laten maken van dit idee. Daarom eens op zoek naar een goede fotograad die dit voor ons wil vast leggen.

 

 

 

 

 

Vorige week startte de herfstvakantie in het Zuiden van het land. Als juf heb ik dan een weekje vrij. M. had nog veel vrije dagen en nam samen met ons een weekje verlof.

 

We besloten een midweekje weg te gaan. We keken naar wat leuke aanbiedingen en zo kwamen we bij Center Parcs Hutteheugte terecht. Center Parcs vinden wij daarbij altijd wel fijne parken. Er is genoeg te doen, ook bij regenweer. En bij dit park ligt Plopsaland naast de deur. Ideaal dus voor onze kleuter.

 

Maandag 26 oktober reden we rond de middag weg. De eerste dag hebben we de spullen in ons huisje opgeruimd, een rondje over het park gewandeld en wat boodschappen gedaan.

 

De volgende dag zorgden we ervoor dat we rond 10.00 in het zwembad waren. Het is dan nog rustig en ook het handigste i.v.m. het slaapje van onze dreumes. De kinderen vinden zwemmen altijd heerlijk. En ook dit keer genoten ze van het zwemmen. Hutteheugte heeft 2 kinderbadje. Het ene bad bestaat uit 3 delen, met kleine glijbanen en een leuke speelboot. Het ander bad heeft een tunnel glijbaan voor de wat oudere kinderen. We wisselden de baden af. Daarbij vindt onze dochter het geweldig om in het diepe te springen. Dus we waren ook geregeld bij het zwembad te vinden waar ze kon springen.

 

In de middag was het heerlijk weer en zijn we naar de kinderboerderij gewandeld. Zoonlief rende letterlijk achter de geiten aan. Ook de kippen wilde hij graag pakken, maar die vonden dat niet zo leuk. Vervolgens zijn we door gewandeld naar het binnen gedeelte waar wij wat konden drinken en de kinderen konden spelen. Er stond een tafel voor te kleuren, luchtkussens en op de grond nog speelgoed. Tegen betaling kon je ook nog op de trampolines.

 

Woensdag was het Plopsadag. Het was niet druk dus dat was erg fijn. Plopsa is daarbij niet zo’n groot park, maar voor de leeftijd van onze kinderen is er voldoende te doen. Onze dreumes heeft fijn gespeeld in de Bumba speeltuin en mocht mee in de kikkers en draaimolen. Ook de speelboom en ballenbak was leuk voor zijn leeftijd.

 

A. ging wisselend met papa of mama in de andere attracties. Voor de zweefmolen was ze helaas nog te klein. Maar verder heeft ze alles kunnen doen. Ook hebben we gekeken naar de Wicky de Vicking show. Zelfs onze kleine man heeft met volle aandacht gekeken. Het was een gezellige dag. Omdat het niet druk was hadden we het rond 15u wel allemaal gezien en was het tijd voor een slaapje voor M. We besloten op tijd avond te eten en daarna nog even te gaan zwemmen. Dat vonden ze wel leuk, zwemmen met de lampjes aan. A. ontdekte toen een andere, grotere glijbaan, die ze erg leuk vond. Ze durfde er zelfs alleen vanaf. Na een drukke dag vielen ze snel in slaap.

 

Donderdagochtend gingen we wederom op tijd naar het zwembad.  In de middag hadden we nog bowlen op de planning staan. En nog even gewandeld omdat het zo’n mooi weer was. We sloten de midweek af door ‘s avonds lekker frietjes te eten.

 

Vrijdagochtend inpakken en de rit van 2,5uur terug, weer richting Limburg maken. Het was een heerlijke midweek weg. We hadden geluk met het mooie herfstweer. Daarbij heb ik zelf de tijd genomen om weer eens een boek te lezen. Tijdens de slaapjes van de kleine man tussen de middag en in de avond heb ik gelezen. En ook genoot ik van het bad. Wij hebben zelf thuis geen bad. Dus het best lekker om daar van te genieten. Ik gebruikte ook weer eens heerlijke body lotion. Thuis vergeet ik dat vaak, omdat ik snel wil douche. Dus niet alleen de kinderen hebben een heerlijke week gehad, wij als ouders ook. In de avonden de kachel aan en een wijntje erbij. Echt even vakantie vieren….

 

 

 

 

Soms zijn er momenten waarop ik me afvraag of ik wel een leuke moeder ben? Dit zijn momenten waarop onze dochter roept: ‘Papa moet het doen, waar is papa, papa is leuker, papa haalt knakworstjes.”

 

Als moeder zijnde voelt dit niet altijd even fijn. Ik vraag me op zo’n moment af, wat doe ik verkeerd? Waarom ben ik niet leuk, waarom mag ik haar niet helpen? Ik speel spelletjes met haar, knuffel met haar, doe leuke dingen? Waarom is papa dan toch leuker?

 

Natuurlijk, ze is nog maar een kind van ruim 4 jaar en ja, als papa een keer een vrije dag heeft en mama werken is maakt papa wat lekkers tussen de middag. Ik ben immers 2 dagen per week thuis. Ik kan echt niet elke week knakworstjes warm maken of pannenkoeken bakken. Ik eet gewoon brood met ze en heel af en toe eens iets anders. Wanneer ik dit uitleg aan onze dochter lijkt ze dit ook wel te begrijpen. Ze geeft dan aan dat ze een bofkont is wanneer papa een vrije dag heeft.

 

Soms voel ik me best even verdrietig wanneer er een opmerking van dochterlief naar mij toe wordt gemaakt. Dat papa zo leuk is. Ik zou liegen wanneer ik zou zeggen dat het me niks doet.

 

Misschien heeft dit met een persoonlijke reden te maken.

 

Na de geboorte van ons 2e kindje waren er privé omstandigheden. De kinderen hebben er gelukkig weinig van mee gekregen of in ieder geval geen schade aan overgehouden. Maar het geeft mij wel een reden dat ik me ‘ verdrietig / boos’  voel wanneer dochterlief zo naar papa toetrekt. In die periode dat er omstandigheden waren, was ik de gene die de zorg voor de kinderen deed. Die 100% voor ze klaar stond en liet zien hoe sterk ik als moeder ben.

 

Deze gevoelens moet ik ook proberen los te laten en niet koppelen aan kindertaal…. Maar het is en blijft lastig… vergeten en vergeven…. Ik merk gewoon dat het me wel wat doet, wat er gebeurt is.

 

Soms is het me even te veel en floept er een opmerking van mijn kant uit: “Ga maar lekker naar papa, mama is toch niet goed genoeg.” Hier heb ik al snel spijt van. Ik ben immers een volwassen vrouw en kinderen zijn nu eenmaal kinderen. Gelukkig maak ik deze opmerkingen zelden en als ik het zeg is het op een rustige, lachwekkende toon. Ik wilde dochterlief zeker geen ‘rot’ gevoel geven.

 

Dochterlief zal het zeker ook anders bedoelen. Zo komt ze geregeld naar me toe en zegt ze” jij bent mijn lieve schat” of “ love you mama”. Ook word ik overladen met knuffels en kusjes. En wanneer ze iets leuks vindt, koppelt ze dit naar me terug. Ja, ze is en blijft ook mijn prinsesje.

 

Het is niet zo dat ik ‘echt jaloers’ op M. ben. Nee, dat zeker niet. Hij is een lieve vader voor de kinderen. Hij verwent ze zeker! Maar ook hij heeft regels en is het niet alleen maar feest.

 

Ieder kind heeft een voorkeur voor papa of mama. En onze dochter komt ook geregeld naar mij toe. Het is echt niet alleen maar papa. Maar ik merk duidelijk dat ze zij een papa-kindje is. En soms, ja heel soms, steekt dat gewoon…. En of dat nu een ‘natuurlijk’ gevoel is of iets dat speelt door wat ik heb mee gemaakt… dat moet ik nog voor mezelf ontdekken…

 

Heeft jouw kind een voorkeur voor papa of mama? En hoe voel jij je daarbij?

 

 

Zoals jullie gelezen hebben is dit een persoonlijk blogje. Ik wil graag meer persoonlijke blogs gaan schrijven. Mijn gebeurtenis heb ik pas geleden op iemand anders zijn blog geschreven. Dat was anoniem, maar misschien leg je nu wel de link tussen mijn blogje hier en het anonieme verhaal. Wie weet plaats ik in de toekomst mijn verhaal ook nog wel op mijn eigen blog. Voor als nog vond ik het erg prettig mijn verhaal anoniem bij haar te plaatsen.