Kefir komt oorspronkelijk uit de Kaukasus, een bergachtig gebied op de grens van Europa en Azië, ruwweg waar nu Georgië, Armenië, Azerbeidzjan en delen van Rusland liggen. De lokale bevolking fermenteerde hier al eeuwenlang melk met zogenoemde kefirkorrels, lang voordat de rest van de wereld er kennis mee maakte.

De Kaukasus: bakermat van kefir

Het Kaukasusgebied is een regio met een rijke geschiedenis van veehouderij. Herdersvolkeren bewaarden melk in leren zakken of houten vaten, en ontdekten dat bepaalde korrels van gist en bacteriën de melk omzetten in een licht bruisend, zuur drankje. Die korrels, de kefirkorrels, zijn een uniek samenspel van melkzuurbacteriën en gisten die samenklonteren in een soort geleiachtige structuur.

De naam “kefir” wordt vaak in verband gebracht met het Turkse woord “keyif”, wat zoiets betekent als “goed gevoel” of “welbevinden”. Dat past bij de reputatie die het drankje in de regio had: mensen geloofden dat kefir bijdroeg aan een lang en gezond leven. De Kaukasus stond historisch bekend om de hoge leeftijd van zijn inwoners, en kefir werd gezien als een van de geheimen daarachter.

Hoe verspreidde kefir zich vanuit de Kaukasus?

Lange tijd bleef kefir een regionale specialiteit. De kefirkorrels werden zorgvuldig bewaard en doorgegeven binnen families en gemeenschappen. Ze werden zelfs beschouwd als kostbaar bezit, zoiets als erfstukken. Buitenstaanders kregen er nauwelijks toegang toe, waardoor kefir eeuwenlang onbekend bleef buiten de Kaukasus.

Pas in de negentiende en vroege twintigste eeuw begon kefir bekender te worden in Rusland. Russische wetenschappers raakten geïnteresseerd in de gezondheidsclaims rondom het drankje. De Russische bacterioloog Ilja Mechnikov, die onderzoek deed naar darmgezondheid en fermentatie, droeg bij aan de wetenschappelijke aandacht voor gefermenteerde zuivelproducten. Rond het begin van de twintigste eeuw begon de productie van kefir op grotere schaal in Rusland, waarna het zich geleidelijk verspreidde naar Oost-Europa.

In de tweede helft van de twintigste eeuw vond kefir zijn weg naar West-Europa en de rest van de wereld. Dat ging aanvankelijk langzaam, maar met de groeiende interesse in probiotica en gefermenteerd voedsel werd kefir ook in Nederland, België en andere westerse landen steeds gewoner in de supermarkt.

Melkkefir versus waterkefir: twee verschillende tradities

Kefir bestaat in twee varianten met een verschillende herkomst. Melkkefir, de bekendste vorm, komt uit de Kaukasus en wordt gemaakt van koeien-, geiten- of schapenmelk. Waterkefir heeft een andere oorsprong en wordt gemaakt met suikerwater, vruchtensap of kokoswater. De korrels voor waterkefir zijn botanisch anders dan die voor melkkefir en worden op verschillende plaatsen ter wereld aangetroffen, waaronder Mexico en delen van Azië. Waterkefir heeft dus geen eenduidige geografische bakermat zoals melkkefir dat wel heeft.

De korrels als sleutel tot de verspreiding

Wat de verspreiding van kefir interessant maakt, is dat je altijd de levende korrels nodig hebt om kefir te maken. Je kunt ze niet zomaar namaken of synthetisch produceren. Nieuwe korrels groeien voort uit bestaande korrels, waardoor elke partij kefirkorrels die vandaag in omloop is, letterlijk een directe lijn heeft naar de originele korrels uit de Kaukasus. Dat geeft het product een bijzondere, bijna levende continuïteit die andere gefermenteerde producten niet op dezelfde manier hebben.

De exacte oorsprong van de allereerste kefirkorrels is niet wetenschappelijk vastgelegd. Sommige historici denken dat ze honderden jaren oud zijn, anderen houden het op een tijdspanne van duizend jaar of meer. Hoe dan ook: de korrels reisden mee met mensen, als onderdeel van hun dagelijkse voedselcultuur, lang voordat iemand er een naam of een wetenschappelijke verklaring aan gaf.

Kefir is dus niet uitgevonden in een laboratorium of door één persoon bedacht. Het ontstond organisch, in de bergen tussen Europa en Azië, als een praktische manier om melk langer houdbaar te maken. Dat die eeuwenoude techniek nu wereldwijd wordt toegepast, maakt de oorsprong van kefir des te opmerkelijker.

Comments are closed.