Sangria komt uit Spanje en Portugal, waar het al eeuwenlang wordt gedronken als verfrissend drankje op warme dagen. De naam stamt waarschijnlijk af van het Spaanse woord sangre, dat bloed betekent, een verwijzing naar de dieprode kleur van de traditionele versie op basis van rode wijn.
Het is een van de bekendste drankjes uit de Iberische keuken, maar de exacte herkomst is minder eenduidig dan veel mensen denken. Spanje en Portugal claimen allebei een stuk van de geschiedenis.
Waar komt sangria vandaan: de historische wortels
De oorsprong van sangria gaat terug naar de middeleeuwen. In die tijd was drinkwater in grote delen van Europa onveilig. Wijn vermengd met water, fruit en kruiden was een veel gebruikte manier om vloeistoffen veilig te maken en langer houdbaar te houden. Op het Iberisch Schiereiland was dit soort wijnmengsels dan ook al vroeg ingeburgerd.
De combinatie van rode wijn met fruit, suiker en soms kruiden of specerijen werd generaties lang doorgegeven. Elke regio, en eigenlijk elk huishouden, had zijn eigen versie. Er was geen vast recept, wat de drank juist zo praktisch maakte: je gebruikte wat voorhanden was.
Van huiselijk drankje naar internationale hit
Buiten Spanje en Portugal was sangria lange tijd vrijwel onbekend. Dat veranderde in 1964, toen Spanje de drank presenteerde op de Wereldtentoonstelling in New York. Het publiek reageerde enthousiast en de drank verspreidde zich snel over de rest van de wereld, met name naar Noord-Amerika en Noord-Europa.
De populariteit onder toeristen in Spanje speelde ook een grote rol. Reizigers die in de jaren zestig en zeventig naar de Costa’s afreisden, kwamen thuis met een voorliefde voor de zoetige wijnmix. Zo groeide sangria uit tot een symbool van de Spaanse vakantiecultuur.
Spanje versus Portugal: wie heeft het uitgevonden?
Zowel Spanje als Portugal beschouwt sangria als een eigen erfgoed. In Portugal kennen ze een vergelijkbare drank die soms sangria heet, maar ook onder andere namen voorkomt. De Europese Unie heeft in 2014 een beschermde aanduiding vastgesteld: alleen sangria die geproduceerd is in Spanje of Portugal mag officieel de naam “sangria” dragen op het etiket als geografische aanduiding. Sangria uit andere landen moet dat op de verpakking vermelden.
Wie nu precies als eerste begon met de combinatie van wijn en fruit, is historisch niet te bewijzen. De traditie is zo oud en zo wijdverspreid op het schiereiland dat een precieze uitvinder simpelweg niet bestaat.
Wat zit er traditioneel in?
De klassieke sangria bestaat uit rode wijn, vers fruit zoals sinaasappel en citroen, suiker en een scheutje extra alcohol, vaak brandewijn of cognac. Soms wordt er koolzuurhoudend mineraalwater of frisdrank aan toegevoegd voor een lichtere, frissere smaak. Er bestaan ook witte en rosé varianten, die tegenwoordig steeds populairder zijn, maar de rode versie op basis van donkere Spaanse wijn geldt als het origineel.
De drank wordt altijd koud geserveerd, meestal in een grote kan of schaal, en is bedoeld om te delen. Dat sociale karakter is al eeuwenlang onderdeel van de traditie.
Sangria is dus geen moderne uitvinding, maar een drankje met diepe wortels in de Spaans-Portugese cultuur. Van een praktische middeleeuws mengdrankje groeide het uit tot een wereldwijd bekende zomerse klassieker, met Spanje als het land dat het meest wordt geassocieerd met de naam en de traditie.
Comments are closed.