Archive

april 2015

Browsing

 

De eerste periode heeft onze dochter erop zitten. Ze is nu 9 weken naar de basisschool geweest, van carnavals vakantie tot nu aan de mei vakantie. Ik schreef een blogje over: de basisschool en dit is een vervolg, want hoe is het gegaan?

 

Onze dochter is rustig en verlegen qua karakter. Ze is de afgelopen weken met plezier naar school gegaan en ook telkens met een lachende snoet naar buiten gekomen. Ik kan eerlijk zeggen dat ze het leuk vindt! Ook noemt ze geregeld dezelfde namen van vriendinnetjes. Met deze meisjes komt ze ook lachend en hand in hand naar buiten gelopen. In eerste instantie was ik ietwat verbaasd… deze meisje? Ontzettend leuke meisjes hoor, maar qua karakter het tegenovergestelde van onze dochter. Maar dat klikt natuurlijk goed, zelfde karakters zouden botsen.

 

Speelafspraakjes na school heeft ze pas een paar keer gehad. Maar echte speelafspraakjes kan ik het niet noemen. Dit was met de dochter van een goede vriendin van mij. Ze spelen geregeld samen wanneer de mama’s even bijkletsen. Ze is wel gevraagd door de meisjes om af te spreken, maar A. (onze dochter) heeft daar nog geen echte behoefte aan. Ze vindt het nog spannend, maar volgende week komt er een vriendinnetje spelen. Haar moeder sprak me afgelopen week aan om telefoonnummers uit te wisselen omdat haar dochter graag met A. wilde spelen. A. was ook enthousiast dus een echt 1e afspraakje staat gepland!

 

Verder doet ze het netjes op school. Er zijn wel momenten waar duidelijk de spanning van haar gezichtje af te lezen is. Zo waren ze vorige week naar de brandweerkazerne geweest ter afsluiting van het 112 project. Tijdens dit soort situaties zoekt ze contact met de juf of stagiaire, want dat vindt ze nog lastig. Er kan dan wel een traantje tevoorschijn komen, maar gelukkig is dat maar heel even. Nieuwe of drukke situaties passen niet goed bij haar karakter. Daarvoor heeft ze tijd nodig.

 

Wat ik zelf ontzettend leuk vind is dat ik haar de afgelopen weken heb zien groeien. Ze wordt minder verlegen. De eerste 2 weken bleef ze bij de juf aan de poort staan. Nu roept ze al rennend ‘ tot straks mama’ en loopt de juf voorbij… op weg naar haar vriendinnetjes. Ook heeft ze interesse in letters gekregen. Ze kan haar eigen naam schrijven. Ik dwing haar nergens toe en wacht tot ze aan mij vraagt hoe het zit met letters en cijfers. Ik ben dan wel juf, maar zal mijn kinderen nooit dwingen of zorgen dat ze alles al moeten weten. Nee, ze moet zich veilig voelen op school. Dat vind ik het belangrijkste. En als dat zo is, komt het leren ook! Maar in ieder geval begint ze letters te herkennen en te vragen naar letters. Zo heeft ze zelf ontdekt dat het woordje mama, twee letters heeft die ook in haar naam voorkomen.

 

Wat ik wel jammer vind is dat ze geen knutselwerkjes heeft meegekregen afgelopen weken. Alleen tekeningen die ze zelf heeft gemaakt tijdens keuze les. Maar geen opdrachten, niks leuks voor Pasen bijvoorbeeld. Op de school waar ze zit werken ze met portfolio mappen. Daar bewaren ze werkjes in van verschillende vakken. Ook wordt er d.m.v. gekleurde stickers aangegeven wanneer ze iets goed kunnen of waar ze zelf trots op zijn. Deze map krijgen ze een paar keer paar jaar mee naar huis. Van tevoren is er een inloopavond en kun je samen met je kind(eren) op school een kijkje nemen. De map wordt weer mee terug genomen wanneer er een ouder-kind gesprek is. Jawel, kinderen zijn aanwezig bij de gesprekken. Hier moet ik zelf nog aan wennen. Ik vind het voor- en nadelen hebben.

 

Zelf heb ik heel even moeten wennen aan het nieuwe ritme. Ik ben twee dagen per week vrij,  dan kan ik haar zelf naar school brengen en weer ophalen. De eerste paar keren was het wel leeg in huis. Kleine broer in bed, grote zus op school. Er is dan opeens weer tijd over. Inmiddels hebben we allemaal ons nieuwe ritme gevonden en het bevalt goed. Wat bovendien prettig is, is dat papa vroeg start met werken en daardoor om 14.45 thuis is. Op de dagen dat ik werk en de oma’s oppassen kan papa A. uit school ophalen. Voor papa ook ontzettend leuk.

 

Dit leuke werkje heeft ze wel mee naar huis gekregen. Ze hadden twee woensdagen een kunst project. Ze gingen zelf vilt maken en kleuren. Van het vilt heeft ze deze leuke vis gemaakt:

 

 

Vinden jullie het leuk om knutselwerkjes van je kinderen mee naar huis te krijgen? Of werken ze bij jullie ook met een portfolio map die je 4 keer per jaar kan inkijken?

 

 

 

 

Moederdag komt er weer aan. Als juf zijnde, vind ik het altijd leuk om samen met de kinderen iets te maken voor Moederdag. Ouders verwachten vaak ook dat je dit doet. De groep bestaat uit 14 leerlingen. Waarvan 13 jongens. Knutselen is niet hun favoriete vak en ze doen het dan ook liever niet dan wel. Terwijl er toch vaak ontzettend leuke resultaten komen! Ik ging dus op zoek naar een Moederdag cadeau dat niet te moeilijk zou zijn, maar toch persoonlijk. Ik kwam op het idee om een ‘ schilderij’ te maken.

 

Wat heb je ervoor nodig:

 

-Canvas doeken -Tijdschriften- Gekleurd papier / stickertjes -Verf & kwasten -Schaar & lijm

 

Ik liet de leerlingen uit mijn klas eerst een elfje schrijven over hun moeder. Klassikaal besproken hoe een elfje eruit ziet. De meeste vonden het even lastig, maar er kwamen al snel leuke elfjes tevoorschijn. Ze lieten de talenten van hun moeder erin voorkomen, koken, tuinieren, huishouden, noem maar op.

 

Vervolgens moesten ze in tijdschriften plaatjes zoeken die hun moeder leuk zou vinden of passende bij hun moeder.Deze collages heb ik gekopieerd in zwart/wit.

 

De collages zijn op maat geknipt en op de canvas doeken geplakt. Daarna de elfjes uitgetypt met verschillende lettertypes. Deze kregen een plekje op de collage. Om wat kleur erin te geven maakte we er nog een gekleurd figuur op. De meeste kozen voor een hartje.

 

Bij de zeeman kocht ik nog hartjes diamanten / stickers die ze mochten gebruiken.

 

Als laatste verfde we de zijkanten van het doek nog in een kleurtje en klaar is het Moederdag cadeau.

 

Op deze manier hebben ze niet teveel hoeven knutselen, wel iets persoonlijks voor hun moeder gemaakt en het kan nog een mooi plekje in huis krijgen.

 

De schilderijtjes heb ik samen met de stagiaire ingepakt in cellofaan papier en een mooi lintje eromheen gebonden. De cadeautjes zijn al mee naar huis, omdat Moederdag de laatste zondag in de meivakantie is.

 

 

Heb jij nog leuke Moederdag DIY tips? Of wat vind je als moeder zijnde leuk om te krijgen, zelfgemaakte cadeautjes of gekochte cadeautjes?

 

 

Ik noem deze blog maar even hoe fleur ik mijn huis op, want dat is eigenlijk wat ik aan het doen ben…

 

sinds september 2014 ben ik bezig met ons huis te veranderen, te pimpen of hoe je het dan ook wil noemen. Ik wilde een nieuwe start na een paar vervelende maanden. Mijn vriend steunde mij hierin, want hij begreep de situatie wel vanuit mijn kant. We zijn begonnen met nieuwe meubels. Alleen de bank is gebleven. Deze was nog goed en mooi. Een grote hoekbank.

 

Ook de slaapkamer gaan we onder handen nemen. De meubels blijven, maar de muur krijgt een kleurtje. Dit was in eerste instantie niet gepland, maar door een kleine lekkage nu noodzakelijk. Ook wil ik nog op zoek naar een leuke woordbanner voor boven het bed.

 

Ook de kinderkamers vind ik heerlijk om van tijd tot tijd aan te pakken. De slaapkamer van onze dochter kon je al zien in een blog: de kinderslaapkamer. De kleine man zijn slaapkamer komt binnenkort ook in een blog, want hij krijgt iets leuks! Althans ik vind het leuk.

 

Eigenlijk blijf ik altijd wel bezig in huis met spulletjes aanpassen of veranderen. Op dit moment ben ik bezig met de accessoires. Ik kwam steeds meer leuke kaartjes tegen met mooie quotes en plaatjes. Zonde om er niks mee te doen.

 

De kaartjes staan in de nieuwe vitrine kast. Hier kan ik ze ook eenvoudig verplaatsen, vervangen of wat dan ook.

 

Dit is een stukje van de kast met het deurtje open. Er staat een kaartje in over de Lente en een tekstkaartje: Live Laugh Love, deze kocht ik beide bij VanMariel. En er staat een kaartje met Leave a little sparkle wherever you go. Een kaartje dat ik van mijn winterswap maatje kreeg.

 

Ook kocht ik vorige week ontzettend leuke food kaarten bij Made by Janet. Deze moesten natuurlijk ook een plekje krijgen. In de woonkamer passen deze kaarten niet maar in de keuken hangen ze ontzettend leuk. Dus ook maar meteen de keuken opleuken. De zwarte lijstjes kocht ik bij de action.

 

En ja zo blijf ik bezig met het interieur in huis. Ik heb altijd wel iets in mijn hoofd wat ik wil veranderen of graag wil hebben.

 

Herkennen jullie dat?

 

Of zijn jullie tevreden met je inrichting?

 

Ik ben natuurlijk ook zeker wel tevreden met ons huis en inrichting, maar ik vind het gewoon heerlijk om er in bezig te zijn. Je komt ook zoveel leuke dingen tegen via instagram, ikea boekjes en pinterest.

 

 

Action is volgens mij wel 1 van de favoriete winkels onder de mensen in ons land. Ik zie geregeld gekochte spulletjes voorbij komen via instagram of een shoplog op iemands blog. Ook ik kom geregeld bij de action. Meestal kom ik dan met meer artikelen terug dan de bedoeling was. Maar ze hebben ook zoveel ‘ hebben dingetje’. En zeker als ik bij iemand anders iets leuks zie, denk ik, misschien moet ik ook maar weer eens een rondje action maken.

Vorige week ging ik naar de action en kocht de volgende artikelen:

Links boven: het is wat moeilijk te zien, maar dit is een setje van 3 grijze mandjes. Ik had ze nodig voor mijn knutsel spulletjes in op te bergen.  3 st voor 0,85.

Dan 2 favoriete kook producten: links de sladressing met knoflook smaak en rechts wok olie met knoflook. Deze heeft alleen al een heerlijke geur. Niet dat wij enorme knoflookmensen zijn, maar dit is beide toevallig erg lekker. De dressing kost 1,09 en de wok olie kost 1,99

Dan de kartonnen hartjes. Leuke kaartjes voor aan cadeautjes. De helft voor mezelf, de andere helft voor mijn instaswap maatje. 10 st 0,59

Het witte hartje is ook voor mijn swapmaatje. Ik heb ze zelf ook in huis hangen. Leuke kleine houten hartjes met verschillende teksten. 0,89

Als laatste op deze foto is een loopsjaal. Wit met roze sterretjes. Ik dacht leuk voor de zomer, deze moet ik hebben. Loopsjaal 1,99

De snoetepoetser haal ik altijd bij action. Ik vind ze erg fijn. Er zitten 40 stuks in en kosten 0,58

Ik kocht voor de kinderen nog 2 nieuwe colgate tandenborstels. Roze en blauw. 0,85

In het hoekje nog net een stukje te zien van de shampoo, Garnier Fructis 1,79 Meestal gebruiken wij het huismerk van Kruidvat. Af en toe neem ik eens iets anders mee. Deze ruikt natuurlijk lekker fruitig.

Dan nog twee doosjes wenskaarten. Altijd handig om in huis te hebben en ze waren bijna op. Tijd voor nieuwe. In elk doosje zitten 10 st kaarten en kosten 0,94

Een bolletje zwart acryl garen. Hier doe ik mee punniken. 0,59

En voor mijn dochter een joggingbroek. Ze draagt ze op zaterdagochtend tijdens het peuter/kleuter gymmen. Ook thuis na het douche of op dagen dat we lekker niks doen. Ik heb er nog nooit eerder eentje bij de action gekocht, maar dacht laten we het eens proberen. En de broek kost maar 2,99.

Ze staan niet op de foto, maar ik kocht nog twee eenvodige zwarte fotolijstjes voor 0,69 per stuk. Wat ik hier mee gedaan heb zie je in mijn volgende blog.

Dit keer dus eigenlijk alleen maar spulletjes gekocht die ik ook nodig had. Want zoals ik in het begin al schreef, vaak kom ik met meer aankopen thuis dan de bedoeling was.

Hebben jullie ook favoriete producten van de action? Hier dus duidelijk de sladressing en wok olie met knoflooksmaak en de snoetepoetsers.

 

 

Ik heb mezelf ooit sportief durven te noemen. Als 6 jarig meisje ging ik op handballen. Het was een sport die ik via mijn peettante had leren kennen. En ja, dat leek mij ook wel wat. Ik startte met 1 training in de week en 1 keer in de maand een mini toernooi. Naarmate ik ouder werd, had ik elk weekend een wedstrijd. Ook de trainingen breidde zich uit van 1 naar 2 keer per week. Er werd ook flink gewerkt aan conditie. Dus dat had ik toen wel. Na mijn middelbare school ging ik studeren in een andere stad en ben ik gestopt met het handballen. Ik vond het minder leuk en had er ook geen tijd meer voor.

 

Bij mijn HBO studie aan de Fontys kon ik tijdens mijn studie een goedkoop abonnement nemen bij de (studenten) sportschool. Er waren veel mogelijkheden. Zwemmen, verschillende groepslessen, squash/ tennis, maar je kon ook zelfstandig sporten in de fitness studio. Samen met studiegenoten ging ik dan ook minimaal 1 keer per week sporten. Zo heb ik leuke steps lessen gevolgd en wekelijks op ons eigen tempo met een vriendin baantjes gezwommen.

 

Na mijn afstuderen hield mijn abonnement op, ging ik werken en een jaar later samen wonen met mijn vriend. Maar sporten? Nee dat deed ik niet meer. En voor je het weet is je conditie als sneeuw voor de zon verdwenen…

 

Een paar jaar geleden heb ik nog samen met 3 vriendinnen tennisles genomen. Erg leuk. Het nadeel was dat we alle 3 uit een ander dorp kwamen. Dit hield dus geen stand. Nog een reden dat ik er niet mee doorging was het behalen van mijn certificaat voor vak bewegingsbekwaamheid. Dit was 1 keer per week en viel precies gelijk met de dag van mijn tennisles. Nu kun je wel denken dan deed je toch nog sporten / bewegen met zo’n opleiding? We hadden er inderdaad praktijk lessen maar om nu te zeggen dat dit erg actief was, nee helaas.

 

4 jaar geleden werd ons 1e kindje geboren. Toen hield het helemaal op met sporten. Ik nam me steeds voor om weer te beginnen met een sport. Niet direct voor mijn figuur of lijn, want daar hoef ik het niet direct voor te doen. Ik heb een normaal (oké, kleiner dan gemiddeld) postuur. Gewicht en lengte volgens mij in goede verhouding. Maar ik wil weer sporten voor mijn conditie, dat ik me goed in mijn vel voel, energie krijgen. Je kent het vast wel! Maar er gebeurde niks. 3 jaar daarna kregen we ons 2e kindje.

 

Het leek mij ideaal om te gaan hardlopen. Dit kon ik zelf indelen en plannen. Wel zo handig met inmiddels 2 kinderen. Via een vriendin een opbouw hardloop schema gekregen. Ik dacht dit kan ik en doe ik wel even. Maar ook dit lukte me niet…. Steeds een excuus, moe, regen, geen zin om alleen te gaan, noem maar op…. En als ik eerlijk tegen mezelf ben…. Nee hardlopen in mijn eentje is niks voor mij. Hardlopen past gewoon niet bij mij.

 

Maar waar wil ik nu heen met deze blog? Om jullie te vertellen dat ik trots op mezelf ben. Ik ga weer sporten! Ik ga weer bewegen, energie krijgen of wat dan ook! Ik word ook eindelijk een sportende mama! Ik had altijd maar excuses dat je met 2 kinderen zo lastig kon sporten. Onzin natuurlijk, want als je iets wil dan kan het ook…

 

Mijn vriend heeft altijd getennist tijdens zijn jeugd en is vanaf vorig jaar weer lid geworden van de plaatselijke tennisclub. Zijn wedstrijden gingen weer van start en opeens dacht ik, waarom start ik niet met tennislessen. Dit heb ik al eens gedaan en zo kan ik ook een keer samen met mijn vriend een partijtje tennis spelen. Afgelopen week had mijn vriend zijn eerste wedstrijd en kwam thuis met de mededeling ‘er is nog plek in een beginners groep.’ Hij was zo lief geweest om me meteen te helpen en zo het is het gekomen…. Over 2 weken ga ik weer wekelijks een uurtje bewegen! Nu nog even op zolder mijn tennisracket zoeken en misschien een nieuwe outfit aanschaffen. Een goede reden om even te shoppen 😉

 

En die conditie, die komt vast wel weer een keer… het begin is nu gemaakt. Ik kan eindelijk weer eens zeggen ik ben niet alleen mama, maar ook een sportende mama.  Sporten jullie ook? Of net als ik iemand die steeds een excuus had om te starten?