Archive

maart 2015

Browsing

 

Een quiche maken we hier in huis geregeld. Meestal is het een quiche die we vullen met ‘restjes’ groente die er nog liggen. Paprika, champignons, broccoli, wortelen of wat dan ook. Daarbij doen we dan ham blokjes of gehakt.

Dit keer ging ik op zoek naar iets anders en kwam uit bij een shoarma prei quiche. Ik heb er zelf paprika en ui bij gevoegd, om net wat meer smaak te krijgen. Wij vonden de quiche lekker en daarom deel ik dit recept met jullie.

Benodigdheden:

Bladerdeeg / Bladerdeeg voor hartige taart (6 a 8 stuks)

400 gr shoarmavlees

2 dikke stronken prei

1 paprika

1 dikke ui

3 eieren

125 ml crème fraîche

Zakje geraspte kaas

Hoe maak je het:

1.Leg het bladerdeeg uit, zodat dit kan ontdooien

2.Bak het shoarmavlees aan.

3.Snijd de prei in ringen, paprika en ui in stukjes en voeg dit toe aan het shoarmavlees. Bak alles nog zo’n 4 minuten.

4.Vet de quiche vorm in. Bekleed de quiche vorm met het bladerdeeg. En niet vergeten gaatjes in de bodem prikken.

5.De eieren los kloppen samen met de crème fraîche en de geraspte kaas.

6.Roer het eimengsel door het shoarmavlees, in de quiche vorm gieten en gladstrijken.

7.Quiche in het midden van de oven zetten en zo’n 30 minuten bakken op 200 graden.

 

Smakelijk eten!

 

 

 

Al maanden denk ik ‘dit is een fase’. Wanneer ze ouder is gaat ze vast en zeker beter eten. Ja, ik heb het hier over de eetgewoontes van onze 4 jarige dochter. Ze eet haar bordje zelden leeg, groente /vlees eet ze nauwelijks…. Het blijft bij muizenhapjes!

 

Het is een bekend onderwerp onder de moeders. Maar hoe ga ik hier nu mee om?

 

Via de blog van in a flow around the world zag ik heerlijke en leuk gevulde bordjes voorbij komen met gevarieerd eten voor haar zoontje. Wat zal dat als moeder genieten zijn als je kind daar heerlijk van smult.

 

Onze dochter A. is nooit een grote eter geweest. En ik vermoed dat ze dit ook niet zal worden. Ik doe er eerlijk gezegd ook niet zo moeilijk over. Ik ben geen moeder die haar dwingt om te eten. Het is niet zo dat ze geen groente eet. Ze is dol op wortelen, komkommer en paprika. In een goede bui, eet ze ook wel eens bloemkool, bruine bonen of sperziebonen.

 

Maar ik zal aan tafel geen strijd met haar aan gaan. Natuurlijk moet ze een hapje van ons proeven. Maar echt dwingen of dreigen zal ik niet doen. Dit past als moeder niet bij mij.

 

Ik merk ook wanneer ik er druk achter zet, ze helemaal geen zin heeft om te eten. Er een spelletje van gaat maken. Vaak helpt het om haar 1 jarige broertje een compliment te geven. “Wat ben jij lekker aan het smullen.’ of ‘ Wat goed, weer een hapje op’. Op deze manier neemt ze vaak nog een hap en zegt ze trots ‘ Kijk ik heb ook iets in mijn mond’. Toetjes slaan we bij ons niet over. Dit hoort bij de maaltijd. Wanneer ze niet goed eet, zal er in ieder geval niet gedreigd worden met ‘ dan ook geen toetje’.

 

Haar broertje eet overigens vrij goed. Maar daar kan nog verandering in komen. Hij is immers pas net 1 jaar. Ik kan me herinneren dat A. voor haar 1e verjaardag ook nog alles met smaak at en ze daarna pas kieskeurig werd.

 

Naar school neemt ze iedere dag een stukje fruit mee. Dus dat krijgt ze keurig binnen. Verder is ze geen grote snoepkont. Al is ze wel dol op chocolade en paprika chips. Ze vraagt wel eens  ‘ mag ik iets lekkers?”. Ze kiest dan voor een crackertje of rijstwafel. Geen probleem, dat mag natuurlijk! In haar ogen is dat iets lekkers. Vlak voor etenstijd geef ik niks, anders eet ze nog minder dan anders.

 

Als ouder heb je toch de hoop dat dit een fase is. Dat ze over een tijdje weer haar bord leeg eet, geniet van lekker eten. Maar dat komt vast en zeker wanneer ze ouder is!

 

Wat wij in ieder geval af en toe doen, puur voor mijn moeder gevoel, is verse groentesoep maken. Niet dat ze de groente uit de soep eet, maar wel de soep zelf. Hierin zitten natuurlijk ook vitamine in door het koken van de groente. Ik ben dan weer gerust want zo kan ze er weer even tegenaan. En echt klagen mag ik eigenlijk niet… ze is geen grote snoepkont, eet fruit en is een meid vol energie! En dat genieten van eten….. dat komt wel…. Alles heeft zijn tijd nodig ze is pas 4 jaar…

 

Herkenbaar? Of misschien tips voor het avondeten, lekkere kindergerechten?

 

 

Op de foto een Bordje eten van A. tijdens het avondeten.

 

Haar bordje ziet er toch nog gevuld uit hè… Spaghetti of macaroni eet ze meestal zonder saus. Hier met  komkommers en paprika.

 

Dit keer geen vlees op haar bordje, maar geregeld ligt er kipfilet, gehakt of hamblokjes bij. Het begin is er zullen we maar zeggen 😉

 

 

Misschien had je het al gelezen in het stukje ‘over mij‘  of bij mijn profiel. Ik werk als juf in het speciaal basisonderwijs. Ik heb een klas met 14 leerlingen, waarvan 13 jongens en 1 meisje. Ze hebben de leeftijd van 10 t/m 13 jaar. Een drukke, maar erg gezellige klas.

 

Wekelijks staat er handvaardigheid op het programma. Ik probeer altijd een opdracht te verzinnen / zoeken die binnen 1 les uur afkomt. Ze vinden het leuk om creatief bezig te zijn, maar niet te lang, geen ingewikkelde werkjes en ook niks ‘ meisjes’ achtig. Tja, soms wel eens lastig om iets te verzinnen. Een paar leerlingen zijn erg creatief en maken zelf, bijvoorbeeld thuis of vrij spel, de mooiste knutselwerkjes. Ik doe ze het niet na! Maar de meerderheid in mijn groep is niet het creatiefste, een voorbeeld hebben ze nodig, duidelijke uitleg van wat ze moeten maken ook, want anders komt er weinig resultaat.

 

De afgelopen twee weken heb ik de volgden knutselwerkjes met ze gemaakt. En ik moet eerlijk zeggen, ze deden goed hun best en kregen het precies binnen 1 lesuur af.

 

 

Het zijn twee werkjes die passen binnen het thema lente/pasen. De plak werkjes (rechts) heb ik tegen het raam gehangen. De schaapjes (links) heb ik verwerkt in onze tegel. Elk klaslokaal heeft een tegel net naast de ingang van de deur. Je kan er per thema iets in stoppen, de namen / foto’s van de leerlingen uit je groep of informatie over een bepaald project waar je mee werkt. Ik doe er meestal iets in, passend bij een thema. En dat is op dit moment Lente.

 

Ik zal in het kort uitleggen hoe ik deze knutselwerkjes gemaakt heb en wat je ervoor nodig hebt.

 

Schaapjes:

 

    • Viltjes

 

    • Wasknijpers

 

    • Zwart karton / dik papier

 

    • Macaroni

 

    • Wiebel oogjes

 

    • Zwarte / Witte verf

 

    • Kwasten . verfbakjes

 

    • Lijm

 

Je neemt een viltje en tekent eerst af waar de pootjes (wasknijpers) van het schaapje moeten komen. Daarna ga je het viltje vullen met macaroni. (niet op de stukjes waar de wasknijpers worden vastgeplakt) Wanneer dit klaar is laat je het drogen en verf je ondertussen de wasknijpers zwart. Je knipt een hoofdje uit het zwarte karton /dik papier en plakt er 2 wiebel oogjes op. Ondertussen zit je macaroni goed vast geplakt en ga je deze wit verven. Als laatste plak je de wasknijpers en het hoofdje op je schaapje (viltje met macaroni) en je bent al klaar!

 

Paashaas:

 

    • Dik wit karton / papier

 

    • Kleurplaten / mallen van bv paashaas, vlinder, vogel, paasei

 

    • Gekleurd papier

 

    • Schaar

 

    • Lijm

 

Op het dikkere papier kun je eerst het figuur overtrekken dat je graag wil maken. Dit figuur ga je beplakken met stroken gekleurd papier. Het hoeft niet precies passend te zijn, omdat er op het einde nog een papier overheen komt. Je kan er ook voor kiezen het hele vel papier te beplakken met gekleurde stroken, maar als je een beetje de vorm van je figuur weet is dat niet nodig en bespaar je gekleurd papier. De stroken heb ik ze zelf laten knippen. Vervolgens kregen ze nog een keer een wit blaadje met hun figuur erop getekend. De binnenkant van het figuur werd eruit geknipt. Hierbij hebben mijn stagiaire en ik wel geholpen. Zeker voor jongere kinderen is dit lastig. Als laatste werd het uitgeknipte figuur over de stroken gelegd en vast geplakt.

 

Ik had de werkjes al opgehangen, waardoor de belichting wan donker is, maar hier nog een paar voorbeelden: